Większość holenderskich gmin, które kontrolowały stałe zamieszkiwanie w parkach wakacyjnych, nie zmieniła swojej polityki mimo apelu rządu o większą ostrożność wobec mieszkańców. Z najnowszego badania regionalnych nadawców i NOS wynika, że 97 ze 112 gmin nadal egzekwuje ograniczenia dotyczące permanentnego mieszkania w tzw. vakantieparken.
Sprawa dotyczy dziesiątek tysięcy osób, dla których domek rekreacyjny stał się w praktyce jedynym dostępnym miejscem zamieszkania. Problem jest szczególnie istotny w czasie trwającego w Holandii kryzysu mieszkaniowego.
97 gmin nie zmieniło swojej polityki
Badanie przeprowadzone przez regionalnych nadawców we współpracy z NOS objęło 177 holenderskich gmin. Spośród 112 gmin, które przed lipcowym apelem rządu prowadziły działania przeciwko stałemu zamieszkiwaniu w parkach wakacyjnych, 97 nie zmieniło dotychczasowej polityki.
Łącznie 116 spośród badanych gmin deklaruje sprzeciw wobec stałego zamieszkiwania w parkach rekreacyjnych. Samorządy wskazują między innymi na potrzebę zachowania turystycznego charakteru takich terenów, bezpieczeństwo mieszkańców oraz fakt, że domki rekreacyjne nie zawsze spełniają wymagania stawiane zwykłym budynkom mieszkalnym.
Więcej informacji o wynikach badania publikuje NOS.
Rząd chciał większej ochrony mieszkańców vakantieparków
W lipcu minister mieszkalnictwa Elanor Boekholt-O’Sullivan poinformowała o nowym podejściu do osób już mieszkających na stałe w domkach rekreacyjnych. Zamiast wcześniejszego planu czasowego zalegalizowania takiego zamieszkania na dziesięć lat rząd zdecydował się na rozwiązanie pozostawiające więcej przestrzeni samorządom.
Według ustaleń przedstawionych przez Rijksoverheid, punktem wyjścia miało być pozostawienie sytuacji obecnych mieszkańców bez zmian, chyba że istnieją poważne powody do interwencji, takie jak zagrożenie bezpieczeństwa czy przestępczość.
W przypadku osób znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji gmina powinna najpierw sprawdzić możliwość zalegalizowania ich miejsca zamieszkania. Jeśli nie jest to możliwe, samorząd ma szukać odpowiedniego rozwiązania. Rząd podkreślał również, że mieszkańcy nie powinni być po prostu pozostawiani bez dachu nad głową.
Stałe mieszkanie w domku wakacyjnym nie stało się legalne
To ważne rozróżnienie: lipcowa decyzja rządu nie oznacza automatycznej legalizacji mieszkania w vakantieparku.
Zgodnie z informacjami holenderskiego rządu stałe zamieszkanie w domu rekreacyjnym jest dozwolone wtedy, gdy pozwala na to lokalny omgevingsplan albo gdy mieszkaniec posiada odpowiednie zezwolenie. Zasady ustala właściwa gmina.
Dlatego sytuacja może wyglądać zupełnie inaczej w dwóch sąsiednich miejscowościach. Przed wynajęciem lub zakupem domku z zamiarem stałego zamieszkania warto zawsze sprawdzić zasady bezpośrednio w gemeente.
Prawie 60 tysięcy osób oficjalnie mieszka w vakantieparkach
Skala zjawiska jest znaczna. Według danych Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) w parkach wakacyjnych oficjalnie zarejestrowanych jest prawie 60 tysięcy osób.
Rzeczywista liczba stałych mieszkańców może być większa, ponieważ nie każda osoba mieszkająca w takim miejscu jest tam formalnie zameldowana.
Dla części mieszkańców vakantiepark nie jest wyborem turystycznym, lecz konsekwencją problemów ze znalezieniem mieszkania na zwykłym rynku. Holandia od lat zmaga się z niedoborem dostępnych lokali, wysokimi czynszami i długim oczekiwaniem na mieszkania społeczne.
Jeżeli szukasz zwykłego lokalu na wynajem, zobacz nasz poradnik gdzie szukać mieszkania w Holandii. Przygotowaliśmy również kompletny przewodnik dotyczący wynajmu mieszkania w Holandii, w którym wyjaśniamy m.in. umowy, kaucję, meldunek, czynsz i prawa najemcy.
Co to oznacza dla mieszkańców vakantieparków?
Dzisiejsze ustalenia pokazują przede wszystkim, że nie można zakładać, iż po zmianie stanowiska rządu gminy przestały kontrolować stałe zamieszkiwanie w parkach wakacyjnych.
- Stałe zamieszkanie w vakantieparku nie zostało automatycznie zalegalizowane.
- Kluczowe znaczenie nadal mają lokalne przepisy i omgevingsplan.
- Niektóre gminy nadal prowadzą kontrole i mogą podejmować działania wobec nielegalnego zamieszkania.
- W indywidualnych, szczególnie trudnych przypadkach gmina powinna brać pod uwagę sytuację mieszkańca i możliwość znalezienia odpowiedniego rozwiązania.
Osoba już mieszkająca w takim miejscu nie powinna więc opierać swojej sytuacji wyłącznie na ogólnokrajowych zapowiedziach. Najważniejsze jest ustalenie, jakie dokładnie zasady obowiązują w konkretnej gminie i dla konkretnego parku.
Najczęściej zadawane pytania
Czy można legalnie mieszkać na stałe w vakantieparku w Holandii?
Tak, ale tylko wtedy, gdy pozwala na to lokalny plan zagospodarowania – omgevingsplan – albo gdy dana osoba posiada odpowiednie zezwolenie. Sam zakup lub wynajem domku rekreacyjnego nie daje automatycznie prawa do stałego zamieszkania.
Czy rząd zalegalizował mieszkanie w domkach wakacyjnych?
Nie. Wcześniejszy plan czasowej legalizacji został wycofany. Obecne podejście zakłada większą ochronę osób już mieszkających w takich lokalach i indywidualne rozpatrywanie sytuacji, ale nie wprowadza ogólnego prawa do stałego zamieszkania w każdym vakantieparku.
Czy gmina może nadal kontrolować mieszkańców vakantieparku?
Tak. Najnowsze badanie pokazuje, że zdecydowana większość gmin, które wcześniej egzekwowały zakaz stałego zamieszkania, nie zrezygnowała z dotychczasowej polityki.
Gdzie sprawdzić, czy mogę mieszkać w konkretnym domku?
Najlepiej skontaktować się bezpośrednio z właściwą gemeente i sprawdzić przeznaczenie nieruchomości w lokalnym omgevingsplan. Zasady mogą różnić się pomiędzy poszczególnymi gminami i parkami.
Źródła
- NOS – badanie dotyczące polityki gmin wobec stałego zamieszkiwania w vakantieparkach
- Rijksoverheid – ustalenia dotyczące stałego zamieszkiwania w parkach wakacyjnych
- Rijksoverheid – zasady stałego zamieszkania w recreatiewoning
- CBS – prawie 60 tys. osób zarejestrowanych w parkach wakacyjnych
Ostatnia aktualizacja: 30 września 2026, godz. 11:00. Źródła: NOS, Rijksoverheid, CBS.
